Havuza tekrar girmek, bacağını kaybettiği köpekbalığı saldırısının 'geri dönüşlerine' neden oldu. Şimdi bu yüzücünün iki Paralimpik madalyası var

(CNN )—Amerikalı yüzücüAli TruvitKöpekbalığı saldırısında bacağını kaybettikten sonra suya ilk girdiğinde, havuzda suyun dalgalanma sesi o güne dair "geri dönüşleri" tetikledi.

"Gerçekten, gerçekten zordu," dedi CNN'den Don Riddell'a. "O noktada fiziksel olarak suyun sıcaklığı bacağımda elektrik şoku hissi yarattı çünkü yeni kesilmişti ve tüm bu yeni sinir uçları vardı ve sonra suyun sesini duymak duygusal olarak saldırıya dair geri dönüşleri tetikledi."

Ancak aynı zamanda, "su sevgisini" geri kazanmaya çalışırken "umut ışıkları" olduğunu, "suda huzurlu ve neşeli hissettiren anlar" olduğunu da sözlerine ekledi.

Ve hayatını değiştiren o günden sadece 16 ay sonra, Paris'te kadınlar S10 400 metre serbest ve 100 metre sırtüstünde iki Paralimpik gümüş madalya kazanarak, şimdiye kadarki en büyük sahnede yüzüyordu.

"Tarifsiz bir duygu ama bu duygu, bu yıl bana büyük destek veren ve hatta Paris'teki tribünlerde bulunan birçok kişinin omuzlarında" dedi.

Truwit, bilişsel bilim ve ekonomi alanlarında eğitim aldığı Yale Üniversitesi'nde yarışan bir yüzücüydü ve saldırı gerçekleştiğinde takım arkadaşı Sophie Pilkinton ile birlikte Turks ve Caicos Adaları'nda şnorkelli yüzme yaparken tatildeydi.

"Korkunç bir gündü, korkunç bir zamandı ve en kötü düşmanıma bile dilemeyeceğim korkunç bir andı," dedi Truwit. "Ancak şimdi geriye dönüp baktığımda, bunun yerine Sophie ve benim gösterdiğimiz güce ve Sophie'nin soğukkanlılığına, tıbbi bilgisine ve uzmanlığına, ancak hayatımı kurtarmak için gösterdiği özverili ve dostluğa ne kadar minnettar olduğuma odaklanmaya çalışıyorum."

Köpekbalığıyla savaşmayı ve tekneye geri yüzmeyi başardılar, burada arkadaşı kanamayı durdurmak için turnike uyguladı. Truwit daha sonra hava yoluyla hastaneye kaldırıldı, doktorlar üç kez ameliyat etti ve sonunda 23. doğum gününde sol bacağını dizinin hemen altından kestiler.

"Saldırıya dair kesinlikle geri dönüşlerim var ve biliyorsunuz, ilk günlerde birkaç kabus gördüm," dedi. "Annem sayısız uykusuz geceyi benimle geçirdi ve bana koçluk yaparak bunların üstesinden gelmemde yardımcı oldu. Ama bence sadece korkuyla yüzleşmeyi öğrenmek, geri dönüşler yaşayabileceğimi ve iyi olacağımı ve bunun üstesinden gelebileceğimi öğrenmek."

Saldırıdan sonraki ilk ay içinde, Paris'te yarışan Amerikalı Paralimpik atletizm sporcusu Noelle Lambert, Truwit'le iletişime geçerek Paralimpik Oyunları'nda yarışmanın "tohumunu ekmişti".

"Her şey... sadece suya olan sevgimi yeniden kazanma arayışıyla başladı ve sonra çok özlediğim biraz egzersiz ve kardiyo yapma arayışına girdim ve bir şekilde "ya başarabilirsem?" sorusu ortaya çıkmaya başladı," dedi.

"Ve genelde "ya olursa"larım olduğunda bunlar çok olumlu bitmiyor. Bunlar biraz gergin ve kaygılı düşünceler ve bu yüzden çok fazla üzüntü ve gözyaşının ortasında bu kadar heyecan verici ve mutlu bir "ya olursa"ya sahip olmam benim için heyecan vericiydi."

Ve Paris'te yarışırken ailesi, emeklilikten ayrılıp onu rekabetçi yüzmeye geri döndüren antrenörü ve hayatını kurtaranlar da dahil olmak üzere arkadaşları, gümüş madalyalarını kazandığında tribünlerde onu alkışlıyorlardı.

"Hayat kurtarıcılarım, kahramanlarım, kız kardeşlerim, en iyi arkadaşlarım. Sahip olacağım en özverili, inanılmaz, şefkatli, güçlü ilham kaynaklarım," diye yazdı Instagram'da hayatını kurtardığını söylediği iki arkadaşının fotoğrafının yanına.